Spolszczenia
Dwóch Siuksów usiadło na straży. Stary wojownik podszedł do wodza i rzekł: — O wiele więcej zim przeszło nad moją głową niż nad twoją, dlatego nie gniewaj się, że zapytam, czy naprawdę masz powody do uznania Wohkadeha za zdrajcę? — Odpowiem ci, bo jesteś najstarszym z moich wojowników. Nie mam innego powodu prócz tego, że najmłodszy z białych jeńców jest podobny do niedźwiedziarza, który leży przy koniach. — Czy to dostateczny powód? — Tak.W tym kontekście Józef Tischner mówi: ,,Znika terror, kontrola policyjna, otwierają się granice. Ale przemiany te nie budzą zbytniego entuzjazmu. Towarzyszy im doznanie ciężaru. Czy to wolność stała się ciężarem? Ciężarem jest raczej minione rozumienie wolności jako niemocy. Niemoc zewnętrznie uwarunkowana stała się po zniknięciu przemocy niemocą wewnętrzną”. Można wysunąć wniosek, iż jakkolwiek anarchiści byli jak najbardziej zwolennikami równości, miłości czy braterstwa to jednak odrzucali i walczyli przeciw zinstytucjonalizowanej religii i Kościołowi.
Do teatru chodzili w Atenach wszyscy obywatele. Widowiska odbywały spolszczenia w czasie świąt boga wina Dionizosa. Uczestniczenie w spektaklach było ważne ze względów wychowawczych, dramaty bowiem poruszały ważne problemy moralne. W ciągu trzech dni odbywał się konkurs dramatyczny, do którego dopuszczono trzech dramatopisarzy. Każdy z nich wystawiał trzy tragedie i jeden utwór o lżejszej tematyce. Najlepsi otrzymywali nagrody. Idealistka wnuka niespodziewanie stwierdza silne wiatraczki.